مدت اجاره نامه

۵ نکته مهم درباره مدت اجاره نامه
درباره عقد یا قرارداد اجاره نکات ظریفی هم در قانون مدنی و هم در قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال ۱۳۷۶ و آییننامه اجرایی آن مصوب سال ۱۳۷۸ پیشبینیشده است که هر موجر و مستأجری ضرورت دارد که به آنها توجه ویژهای داشته باشند که در ادامه به آنها اشاره میکنیم.
حتما بخوانید : آیین نامه اجرایی قانون موجر و مستاجر ۱۳۷۶ |

نکته ۱ درباره مدت اجاره نامه
تعیین مدت در هر قراردادی یک امر مهم و ضروری محسوب میشود. اهمیت درج مدت اجاره در اجارهنامه تا آنجاست که طبق قانون مدنی اگر در اجارهنامه مدت تعیین نشود باعث بطلان قرارداد خواهد شد.

نکته ۲ درباره مدت اجاره نامه
در تعیین مدت اجاره اساساً هیچگونه محدودیتی وجود ندارد و قانون طرفین قرارداد یعنی موجر و مستأجر را آزاد گذاشته تا هر مدتی را اعم از ساعتی، هفتگی، روزانه، ماهانه یا سالانه بهعنوان مدت قرارداد اجاره تعیین کنند.

حتما بخوانید : قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۵۶ |
نکته ۳ درباره مدت اجاره نامه
میتوان در اجارهنامه شرط نمود که مدت قرارداد در پایان مدت اجاره بهصورت خودکار و خودکار برای همان مدت تمدید بشود یا منوط به توافق طرفین باشد. روش دوم اولویت دارد چون ممکن است موجر خودش بخواهد از آن محل استفاده بکند یا با توجه به افزایش قیمتها بخواهد میزان قرضالحسنه یا اجاره بهاء را افزایش بدهد که با تمدید خودکار چنین امکانی فراهم نیست مگر اینکه در خود اجارهنامه قید شود که هرساله فلان درصد به مبلغ اجاره بهاء افزوده خواهد شد.

حتما بخوانید : شیوه تخلیه ملک استیجاری پس از پایان مدت اجاره |
نکته ۴ درباره مدت اجاره نامه
اجارهنامه باید شروع و پایانی داشته باشد. شروع اجاره ممکن است همزمان با امضای قرارداد و یا مدتی پس از امضای قرارداد تعیینشده باشد.

نکته ۵ درباره مدت اجاره نامه
عدم سکونت مستأجر در محل استیجاری در مدت قرارداد، تأثیری در حق موجر به مطالبه اجاره بهاء ندارد. حتی اگر مستأجر زودتر از موعد پایان قرارداد آن محل را تخلیه کند تأثیری در تکلیف او به پرداخت امور ماهانه تا پایان مدت قرارداد ندارد.
























